اشاره كرديم ( نوشته مرحوم حاجى نورى ) مىروند كه در زمينه تحريف نگاشته است . ولى اين كتاب علاوه بر اينكه با توجه به آنچه در بالا گفتيم وضعش روشن مىشود ، مرحوم حاج شيخ آقا بزرگ تهرانى كه شاگرد مبرز مرحوم حاجى نورى است در شرح حال استادش در جلد اول « مستدرك الوسائل » مىگويد : اما در مورد كتاب « فصل الخطاب » كرارا از استادم شنيدم ميفرمود مطالبى كه در فصل الخطاب است عقيده شخصى من نيست ، بلكه اين كتاب را براى طرح بحث و اشكال نوشتم ، و اشارتا عقيده خودم راجع به عدم تحريف را آورده‌ام ، و بهتر بود نام كتاب را « فصل الخطاب فى عدم تحريف الكتاب » مىگذاردم . سپس مرحوم « محدث تهرانى » مىگويد : « ما از نظر عمل روش استاد خودمان را به خوبى مىديديم كه هيچگونه وزن و ارزشى براى اخبار تحريف قائل نبود ، بلكه آنها را از اخبارى مىدانست كه بايد بر ديوار كوبند ، تنها كسى مىتواند نسبت تحريف را به استاد ما بدهد كه به مرام و عقيده او آشنا نبوده است » . آخرين سخن اينكه آنها كه نمىتوانستند و يا كه نمىخواستند عظمت اين كتاب آسمانى را براى مسلمانان احساس كنند كوشش كردند كه با اين گونه خرافه‌ها و اباطيل قرآن را از اصالت بيندازند ، و دستهاى زيادى در گذشته و امروز در اين زمينه كار كرده و مىكند . چندى قبل در جرايد خوانديم چاپ جديدى از قرآن وسيله ايادى اسرائيل و صهيونيسم منتشر شده كه آيات فراوانى از آن را تغيير داده‌اند ، ولى آنها كور خوانده بودند ، دانشمندان اسلامى به زودى از اين توطئه دشمن آگاه شدند ، و آن نسخه‌ها را جمعآورى كردند ، اين دشمنان سياه دل نمىدانستند كه حتى اگر يك نقطه از قرآن تغيير يابد مفسران و حافظان و قاريان قرآن فورا آگاه خواهند شد .